نحوه قرار دادن کلیپ‏های فلش در اسلایدهای پاورپوینت

نرم افزار Microsoft PowerPoint را می‏توان بدون شک قوی‏ترین نرم افزار ساخت صفحات و اسلایدهای جذاب دانست. هم اکنون در همایش‏ها و کلاس‏های آموزشی، اسلایدهای ساخته شده توسط PowerPoint نقش مهمی را در جهت شفافیت بیشتر موضوع مورد بحث ایفا می‏کنند. اکثر اسلایدهای پاورپوینت تنها از متن و نهایتاً تصویر تشکیل شده‏اند. اما آیا تاکنون فکر کرده‏اید که می‏توان از کلیپ‏های فلش با فرمت SWF هم در درون اسلایدهای پاورپوینت بهره برد؟ قطعاً این کار باعث جذاب شدن صفحات شده و بر بینندگان تأثیر بیشتری می‏گذارد. در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه قرار دادن کلیپ‏های فلش در اسلایدهای پاورپوینت بپردازیم.

نحوه این کار در دو نسخه 2003 و 2007 نرم افزار Microsoft PowerPoint توضیح داده می‏شود.
همچنین پیش از هر کاری اطمینان پیدا کنید نرم افزار Flash Player بر روی ویندوز نصب شده باشد تا فایل فلش قابلیت نمایش را داشته باشد.

ابتدا فایل پاورپوینت مورد نظر که قصد دارید فایل فلش را در درون آن جای دهید را باز کنید و به اسلاید مد نظر بروید.

در Microsoft PowerPoint 2003:
از منوی View و قسمت Toolbars بر روی Control Toolbox کلیک کنید.
یک نوار ابزار جدید ظاهر می‏شود.
بر روی دکمه با عنوان Control Toolbox که با آیکن چکش مشخص شده است کلیک نمایید.
منویی باز خواهد شد که بایستی در میان موارد موجود، Shockwave Flash Object را انتخاب کنید.

اما در Microsoft PowerPoint 2007:
ابتدا بر روی دکمه دایره شکل آفیس در بالا سمت چپ برنامه کلیک کنید.
در منوی ظاهر شده بر روی دکمه PowerPoint Options کلیک کنید.
در پنجره باز شده، در همان تب Popular تیک گزینه Show Developer Tab Ribbon را بزنید و OK کنید.
اکنون در درون برنامه، در نوار بالای صفحه (ترفندستان) یا به اصطلاح Ribbon به تب Developer بروید.
سپس بر روی دکمه با عنوان More Controls که با آیکن چکش مشخص شده است کلیک نمایید.
منویی باز خواهد شد که بایستی در میان موارد موجود، Shockwave Flash Object را انتخاب نموده و OK کنید.

ادامه کار در هر دو نسخه برنامه به یک صورت است:
با استفاده از ماوس، در درون اسلاید یک مستطیل یا مربع رسم نمایید که محل قرار گرفتن فایل فلش را مشخص می‏کند.
بر روی مستطیل یا مربع پدید آمده راست کلیک کنید و Properties را انتخاب نمایید.
خواهید دید که یک نوار ابزار عمودی ظاهر خواهد شد.
در درون آن، قسمتی (ترفندستان) با عنوان Movie وجود دارد. شما بایستی آدرس فایل فلش مورد نظر خود (که بر روی هارد ذخیره شده است) را در ستون روبروی Movie درج نمایید. به عنوان مثال اگر فایل با نام Tarfandestan.swf در مسیر C:\Iran\Tehran ذخیره شده است، بایستی نحوه آدرس دهی به شکل C:\Iran\Tehran\Tarfandestan.swf باشد. همچنین اگر فایل فلش بر روی یک فضای اینترنتی ذخیره شده است می‏توانید آدرس آن را نیز بدهید.
پس از این کار می‏توانید تنظیمات دیگر مربوط به فایل فلش را ویرایش نمایید؛ با تغییر Playing می‏توان نحوه اجرای اتوماتیک یا دستی فایل فلش در درون اسلاید را تعیین نمود. با تغییر Loop می‏توان تکرار یا عدم تکرار فایل فلش پس از اتمام را تنظیم کرد و سایر موارد به همین ترتیب.
پس از ذخیره فایل، به این نکته مهم دقت کنید که فایل فلش به طور مستقیم از هارددیسک فراخوانی می‏شود و در خود فایل پاورپوینت ذخیره نخواهد شد. در نتیجه اگر قصد دارید آن را به یک کامپیوتر دیگر منتقل کنید حتماً به این موضوع توجه داشته باشید. همچنین اگر کلیپ فلش از روی هارد پاک شود یا محل آن تغییر کند و یا تغییر نام پیدا کند، در درون فایل پاورپوینت چیزی نمایش داده نخواهد شد و بایستی مجدد آن را در درون فایل پاورپوینت آدرس‏دهی کنید.

تغییر موتور جستجوی پیش فرض مرورگر IE به وسیله رجیستری

در صورتی که از نسخه 7 یا 8 مرورگر Internet Explorer استفاده می‏کنید حتماً می‏دانید قسمت Search موجود در این مرورگر (در بالای صفحه سمت راست)، به طور پیش فرض از موتور جستجوی Live Search (یا Bing فعلی) بهره می‏برد. ممکن است شما نیز به همانند بسیاری دیگر از کاربران ترجیح دهید برای جستجو از موتور جستجوی دیگری نظیر گوگل یا یاهو استفاده کنید. در این ترفند قصد داریم نحوه تغییر موتور جستجوی پیش فرض در این مرورگر را از طریق رجیستری ویندوز به شما بیاموزیم.

بدین منظور:
ابتدا بر روی منوی Start کلیک کنید.
در صورتی که از ویندوز XP استفاده می‏کنید وارد Run شوید و عبارت regedit را وارد نموده و Enter بزنید.
اگر از ویندوز ویستا یا 7 استفاده می‏کنید، پس از باز شدن منوی Start، عبارت regedit را وارد کرده و Enter بزنید.
حال فرض می‏کنیم قصد داریم موتور جستجوی پیش فرض را به گوگل تغییر دهیم.
در پنجره Registry Editor به مسیر زیر بروید:

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Internet Explorer\Main

از قسمت دیگر پنجره، بر روی Search Page دوبار کلیک کنید. Value را به http://www.google.com تغییر دهید و OK کنید. همچنین بر روی Search Bar کلیک نمایید و مقدار Value را به http://www.google.com/ie تغییر دهید و OK کنید.
پس از این کار، در رجیستری به مسیر زیر بروید:

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Internet Explorer\SearchURL

از قسمت دیگر پنجره بر روی Default دوبار کلیک نمایید. در قسمت Value عبارت http://www.google.com/keyword/%s را وارد نموده و OK کنید.
در آخرین قدم به مسیر زیر بروید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Internet Explorer

اکنون بر روی Internet Explorer راست کلیک کنید و New > Key را برگزینید. نام Key جدید را Search قرار دهید.
در حالتی که Search در حالت انتخاب است، از قسمت دیگر پنجره (ترفندستان) بر روی فضای خالی راست کلیک کنید و New > DWORD Value را انتخاب کنید. نام آن را SearchAssistant قرار دهید.
اکنون بر روی SearchAssistant دوبار کلیک کنید و مقدار Value را برابر با http://www.google.com/ie قرار داده و OK کنید.
کار تمام است. در صورتی که یک بار IE را از نو باز کنید، شاهد تغییرات خواهید بود.
نحوه تغییر موتور جستجوی پیش فرض به سایر موتورهای جستجو نیز به همین ترتیب است.

10 ترفند برای افزایش طول عمر CDها

با پیشرفت تکنولوژی جایگزین‏های متعددی برای CD جهت ذخیره اطلاعات به وجود آمده است. شاید به همین دلیل هم است که حفظ و نگه داری از CDها چندان جدی گرفته نمی‏شود. اما چه بخواهیم و چه نخواهیم روزانه با آن‏ها سر و کار داریم و هنوز زمان زیادی تا فراموشی آنها باقی مانده است. در نتیجه همچنان سالم نگه داشتن آنها اهمیت زیادی دارد. در این ترفند قصد داریم به معرفی 10 راهکار در جهت افزایش طول عمر CDها بپردازیم.

1- CD را با DVD-ROM اجرا نکنید؛ این کار به این علت است که سرعت چرخش DVD-ROM بسیار بیشتر از CD-ROM است و این کار باعث خش‏دار شدن CD خواهد شد.
2- CDها را از پشت روی هم قرار دهید؛ اگر CDها را از طرف قابل استفاده روی هم قرار دهید به علت شیشه‏ای بودن سطح، به سرعت خش‏دار خواهد شد.
3- از پاک کردن CD با لباس و حوله خودداری کنید؛ پاک کردن CDها با منسوجات به شدت باعث کاهش عمر CDها خواهد شد. برای تمیز کردن CD‏ها از دستمال کاغذی بدون کرک و یا سایر دستمال‏های نرم استفاده کنید.
4- از نوشتن با ماژیک‏های غیر استاندارد روی CDها خودداری کنید؛ ماژیک‏های غیر استاندارد به تدریج در بافت CD فرو رفته و باعث استهلاک سریع CD خواهد شد.
5- از تماس مکرر دست‏ها با CDها خودداری کنید؛ شیارهای دست (ترفندستان) و کثیفی‏های سطح دست در تماس با سطح CD باعث تخریب سطح شیشه‏ای آن خواهد شد.
6- از قرار دادن CDها در هوای آزاد و کیف‏های نامرغوب خودداری کنید؛ این کار خیلی زود CD را نابود می‏کند.
7- بلافاصله بعد از اتمام کار با CD، آن را از CD-ROM خارج کنید؛ در صورتی که CD در CD-ROM باقی بماند در هر بار ورود به My Computer یا هنگام خاموش و روشن کردن سیستم، محتوای CD بازخوانی خواهد شد.
8- از زدن برچسب به جای نوشتن روی پشت CD خودداری کنید ؛ با اینکار CD-ROM برای خواندن CD تعداد دور بیشتری را می‏زند و خود به خود CD مستهلک خواهد شد.
9- از دستگاه‏های خش‏گیر و پمادهای خش‏گیر حدالامکان استفاده نکنید؛ در صورتی که خش‏هایی کوچک و کم روی CDها مشاهده کردید، استفاده از ابزارآلات مذکور به هیچ‏وجه برطرف کننده نیست و ضمن برداشت کردن یک لایه از روی CD، خش‏های جدیدی نیز روی CD وارد خواهد کرد.
10- از تهیه CD‏های رنگی و نامرغوب ارزان قیمت با مارک‏های ناشناس خودداری کنید؛ CDهای رنگی به دلیل ساختار غیر استاندارد خود عمر کوتاهی دارند.همچنین CDهای ارزان نامرغوب حتی با رعایت 9 شرط بالا باز هم عمر کوتاهی خواهند داشت.

18 قابلیت جالبی که ویندوز 7 دارد و سایر ویندوزها ندارند!

این روزها بسیاری از کاربران در تب و تاب تهیه و نصب ویندوز 7 هستند. تعریف‏ها و نقدهای مختلفی که از ویندوز 7 شده باعث شده است که بسیاری از کاربران که تجربه خوبی از ویندوز ویستا نداشته‏اند به این ویندوز جدید تمایل پیدا کنند. علاوه بر آن آمار کاربرانی که پس از استفاده از این ویندوز از آن اعلام رضایت کردند بالا بوده و این موضوع نوید روزهای خوشی را برای مایکروسافت به ارمغان آورده است. اما در این میان عده‏ای از کاربران هستند که عقیده خاصی را دنبال می‏کنند. آن‏ها معتقدند که ویندوز 7، همان ویندوز ویستا است که توسط مایکروسافت کمی کاربر پسند‏تر شده است. در نتیجه همچنان ویندوز XP را ترجیح می‏دهند. اما شاید واقعیت چیز دیگری باشد. تفاوت‏های بین ویندوز 7 و ویستا قطعاً چیزی فراتر از یک تغییرات کوچک است. در این ترفند قصد داریم به معرفی 18 قابلیت جالبی بپردازیم که در ویندوز ویستا و سایر ویندوزها از هیچ یک از آن‏ها خبری نبود. قابلیت‏هایی که هر یک به خودی خود یک تغییر جدی محسوب می‏شود.

1. لرزاندن پنجره‏ها
فرض کنید چندین پنجره مختلف را به طور همزمان در محیط ویندوز باز کرده‏اید. در نسخه‏های پیشین ویندوز برای اینکه این پنجره‏ها را ببندید، ناچار بودید تک تک پنجره‏ها Close یا Minimize کنید. اما با استفاده از این قابلیت جدید در ویندوز 7 که Aero Shake نام دارد، کافی است تا پنجره‏ای که قصد دارید آن را باز نگه دارید را گرفته و با استفاده از ماوس کمی آن را بلرزانید. خواهید دید که سایر پنجره‏ها Minimize خواهند شد. با انجام مجدد این کار پنجره‏های کوچک شده مجدداً بازیابی خواهند شد. به این قابلیت در این ترفند به تفصیل پرداخته شده است.

2. لیست پرش
یکی از قابلیت‏های فوق‏العاده‏ای که در ویندوز 7 اضافه شده است و باعث صرفه جویی زیادی در وقت می‏شود «لیست پرش» یا Jumplist است. شما توسط برنامه‏های نصب شده بر روی ویندوز فایل‏های مختلفی را فراخوانی می‏کنید. به عنوان مثال توسط نرم افزارهای Player، فایل‏های موزیک را اجرا می‏کنید. یا توسط نرم افزار Notepad فایل‏های متنی را باز می‏کنید. اکنون با استفاده از «لیست پرش» میتوانید به آخرین فایلهای باز شده توسط نرم افزارهای مختلف دسترسی داشته باشید بدون اینکه نیاز به اجرای اولیه برنامه مربوطه باشد. برای دسترسی به «لیست پرش» کافی است بر روی آیکن برنامه در Taskbar راست کلیک کنید تا آخرین فایلهای فراخوانده شده توسط این نرم افزار برایتان لیست شود. همچنین میتوانید در منوی Start، با کلیک بر روی فلش موجود در کنار هر برنامه به «لیست پرش» مربوط به آن برنامه دسترسی پیدا کنید.

3. توسعه پیش نمایش پنجره‏ها
در ویندوز ویستا، با عبور ماوس از روی پنجره‏های Minimize شده در Taskbar، پیش نمایشی از پنجره‏ها در یک سایز کوچک نمایش داده می‏شد. اکنون در ویندوز 7 این قابلیت توسعه داده شده است. به طوری که با قرار دادن ماوس بر روی پیش نمایش (ترفندستان) امکان بستن آن نیز وجود دارد. همچنین پنجره‏های چندگانه دارای چندین پیش نمایش هستند و علاوه بر آن با استفاده از کلید ترکیبی Win+T امکان گردش میان پیش نمایش‏ها وجود دارد.

4. مرتب‏سازی پنجره‏ها در صفحه به روشی جدید
یکی از قابلیت‏های جالبی که در ویندوز 7 شاهد هستیم امکان منظم کردن و تغییر اندازه پنجره‏ها در محیط ویندوز به شکلی جالب و ساده است. کافی است یک پنجره را با استفاده از ماوس بگیرید، سپس آن را به بالای صفحه مانیتور بکشید، پس از پدیدار شدن یک هاله، با رها کردن ماوس، پنجره کل صفحه را اشغال می‏کند. همچنین اگر پنجره را به منتهی الیه سمت راست یا چپ مانیتور بکشید و آن را رها کنید، پنجره نیمی از صفحه را اشغال می‏کند.

5. ویندوز XP در ویندوز 7
یکی از مشکلاتی که کاربران در ویندوز ویستا زیاد با آن سر و کار داشتند عدم اجرای برخی برنامه‏های سازگار با ویندوز XP در محیط ویندوز ویستا بود. مایکروسافت در ویندوز 7 چاره‏ای برای این مشکل پیدا کرده است. با استفاده از XP Mode شما می‏توانید به طور مجازی ویندوز XP را در دل ویندوز 7 داشته باشید و با استفاده از آن هر برنامه سازگار با XP را همانند گذشته اجرا کنید. برای استفاده از XP Mode شما ابتدا بایستی نرم افزاری به نام Windows Virtual PC را دانلود و نصب کنید. سپس XP Mode را در درون آن اجرا نمایید. برای دانلود این دو می‏توانید از http://www.microsoft.com/windows/virtual-pc/download.aspx اقدام نمایید.

6. یک راه ساده و سریع برای تنظیم صفحات نمایش چندگانه
آیا تاکنون پیش آمده که کامپیوتر خود را به بیش از یک مانیتور یا پروژکتور متصل نمایید؟ در ویندوز 7 تنظیم این صفحان نمایش چندگانه در یک ثانیه امکان پذیر است! کافی است کلیدهای ترکیبی Win+P را فشار دهید و تنظیمات صفحه نمایش را اعمال نمایید.

7. رابط کاربری بهتر در خصوص دستگاه‏های جانبی متصل به کامپیوتر
در ویندوز 7، پس از کلیک (ترفندستان) بر روی منوی Start بخش جدیدی به نام Devices and Printers به چشم می‏خورد. در این بخش دستگاه‏های متصل به کامپیوتر اعم از پرینتر و حافظه‏های قابل حمل با تصویر مرتبط به هر کدام وجود دارد. با راست کلیک بر روی هر یک از دستگاه‏ها امکانات منحصر به فردی نظیر آپدیت و تنظیمات قابل دسترسی است.

8. ویرایش محدوده اطلاع رسانی
در ویندوز XP و ویندوز ویستا در سمت راست محیط Taskbar محدوده‏ای به نام اطلاع رسانی یا Notification Area وجود داشت. این محدوده در ویندوز 7 هم وجود دارد اما با انعطافی بسیار بیشتر که می‏توان این محدوده را ویرایش و یا حتی حذف کرد. بر روی فضای خالی از این محدوده راست کلیک کنید و Customize notification icons را انتخاب نمایید. در این پنجره می‏توانید نمایش یا عدم نمایش آیکن‏های مربوط به هر نرم افزار را تعیین کنید. علاوه بر آن با کلیک بر روی Turn system icons on or off می‏توانید نمایش یا عدم نمایش آیکن‏های مربوط به خود ویندوز نظیر ساعت ویندوز را تنظیم نمایید.

9. ضبط کننده قدم به قدم مشکلات
یکی دیگر از قابلیت‏های کاربردی جدید در ویندوز 7 «ضبط کننده قدم به قدم مشکلات» یا Problem Steps Recorder است. با استفاده از PSR شما می‏توانید مشکلات موجود در ویندوز خود را به صورت قدم به قدم با استفاده از تصویر ذخیره نمایید و آن را جهت دریافت کمک در اختیار دیگران قرار دهید. این قابلیت در این ترفند به تفصیل بررسی شده است.

10. ذره‏بین جدید
Magnifier یا ذره‏بین در ویندوز XP و ویستا نیز وجود داشت، اما در ویندوز 7 با یک ذره‏بین حرفه‏ای طرف هستیم. برای دسترسی به ذره‏بین در منوی Start عبارت Magnifier را وارد نموده و Enter بزنید. در Magnifier جدید شما می‏توانید درصد بزرگ‏نمایی را تعیین کنید. علاوه بر آن 3 حالت بزرگ‏نمایی خواهید داشت. Full Screen که حالت تمام صفحه است و کل صفحه بزرگ خواهد شد که با حرکت ماوس کل صفحه درگیر خواهد بود. نوع دیگر حالت Lens است که یک صفحه کوچک با ماوس همراه خواهد شد که تمام بزرگ‏نمایی در این صفحه رخ می‏دهد و عملکردی دقیقاً مشابه یک ذره‏بین خواهد داشت. آخرین حالت Docked است که یک صفحه ذره‏بینی در بالا یا هر قسمت دیگری از صفحه به صورت ثابت قرار خواهد داد و تصاویر بزرگ شده در آن پدیدار خواهند شد. از Magnifier جهت کاربردهای آموزشی استفاده می‏گردد.

11. یک راه جدید برای مشاهده فایل‏های صوتی و تصویری
Windows Media Player در ویندوز 7 بسیار توسعه پیدا کرده است. عمده‏ترین پیشرفت آن باز شدن یک پخش کننده کوچک به هنگام پخش فایل‏های صوتی و تصویری است. پیشنهاد می‏شود پیش از این که Player جدیدی را برای استفاده بر روی ویندوز نصب کنید، این ظاهر کاربر پسند Windows Media Player در ویندوز 7 را امتحان کنید.

12. عملیات به اشتراک گذاری در شبکه‏های خانگی
در ویندوز ویستا و سایر نسخه‏های ویندوز، ساخت شبکه‏های خانگی و به اشتراک‏گذاری منابع کاری دشوار بود. اما با استفاده از Wizard جدید موجود در ویندوز 7 به نام Homegroup شما می‏توانید فولدرهایی که قصد به اشتراک‏گذاری آن‏ها را دارید را انتخاب کنید. سپس رمز عبوری که دریافت می‏کنید را در کامپیوتر دیگر وارد نمایید تا به همین سادگی عملیات به اشتراک‏گذاری صورت بگیرد. اما نکته‏ای که وجود دارد این است که تنها کامپیوترهای دارای ویندوز 7 می‏توانند چنین کاری را صورت دهند. جهت دسترسی به این قابلیت عبارت Homegroup را در منوی Start وارد کنید و Enter بزنید.

13. اجرای مستقیم فایل صوتی و تصویری از یک کامپیوتر دیگر
با استفاده از قابلیت جدیدی (ترفندستان) که در ویندوز 7 وجود دارد، در کامپیوترهای تحت شبکه Homegroup، نرم افزار Windows Media Player این امکان را به شما می‏دهد که فایل صوتی و تصویری مستقیماً از یک کامپیوتر اجرا شده و توسط اسپیکر کامپیوتر دیگر متصل به شبکه پخش شود! به عنوان مثال اگر یک لپتاپ و یک PC را شبکه کرده‏اید، از این پس می‏توانید فایل‏های موزیک موجود در لپتاپ را به وسیله اسپیکرهای کامپیوتر رومیزی با صدای بلند گوش کنید!

14. یک مرکز امنیتی جدید
Action Center نام محیط امنیتی جدیدی است که در ویندوز 7 گنجانده شده است. در محیط Action Center اطلاع رسانی‏هایی نظیر آپدیت ویندوز، آپدیت آنتی ویروس، یادآوری پشتیبان‏گیری و نظایر آن درج می‏گردد. برای دسترسی به آن در منوی Start عبارت Action Center را وارد نموده و Enter بزنید.

15. سنجاق کردن برنامه‏ها به Taskbar
در ویندوز 7، میتوانید جهت دسترسی سریع‏تر به برنامه‏ها آن‏ها را در Taskbar سنجاق کنید. به طوریکه همواره در محیط Taskbar حضور داشته باشند و حتی با بستن برنامه نیز از Taskbar خارج نشوند. برای این کار کافی است بر روی آیکن برنامه در Taskbar راست کلیک کنید و Pin this program to taskbar را انتخاب کنید.

16. توسعه استفاده از قابلیت‏های لمسی
این قابلیت به طور خاص مختص به صفحه نمایش‏های لمسی است. در صورتی که از یک صفحه نمایش لمسی استفاده می‏کنید با نصب ویندوز 7 یک تجربه شیرین از کار با دست و ویندوز 7 خواهید داشت! Taskbar بزرگ‏تر و آیکن‏های مربع شکل باعث راحتی کار با دست خواهند شد. علاوه بر آن اگر از Macbookها که از قابلیت Multi Touch نیز پشتیبانی می‏کنند استفاده کنید همه چیز فوق العاده‏تر خواهد شد! چرا که می‏توانید پنجره‏ها را با دو انگشت بگیرید و اندازه آن‏ها را کوچک و بزرگ کنید. درست همانند آی‏فون! (ترفندستان)

17. رایت فایل‏های ISO
همان طور که احتمالاً می‏دانید فایل‏های Image مربوط به DVDها که در اصل فایل‏های فشرده آماده رایت بر روی DVD‏ها هستند با فرمت ISO وجود دارند. نرم افزارهایی نظیر Nero کار رایت آن‏ها را بر روی DVD صورت می‏دهند. اما از این پس با استفاده از ویندوز 7 نیازمند هیچ برنامه جانبی نخواهید بود. کافی است بر روی فایل ISO خود دوبار کلیک کنید تا پنجره‏ای به نام Windows Disk Image Burner باز شود و از طریق آن فایل Image خود را بر روی DVD به سادگی رایت کنید.

18. سنجش رنگ صفحه نمایش
در ویندوز 7 قابلیتی به نام Display Color Calibration اضافه شده است که کار اصلی آن سنجش میزان درستی رنگ‏های نمایش داده شده بر روی صفحه است. به عنوان مثال یک HDTV را به کامپیوتر خود وصل کرده‏اید و قصد دارید تا به بیشترین کیفیت ممکن دست پیدا کنید. برای دسترسی به این قابلیت در منوی Start عبارت Display Color Calibration را وارد نموده و Enter بزنید.

افزودن ویرایشگر رجیستری به کنترل پنل ویندوز

رجیستری را می‏توان هسته اصلی ویندوز دانست. بسیاری از تنظیمات مربوط به ویندوز و همچنین سخت‏افزارها و نرم‏افزارهای نصب شده در سیستم در رجیستری ذخیره می‏شود. جهت دسترسی به رجیستری مرسوم‏ترین راه تایپ عبارت regedit در run است. اما در این ترفند قصد داریم نحوه افزودن آیکن مربوط به ویرایشگر رجیستری را به Control Panel ویندوز برای شما بازگو کنیم. این ترفند بر روی کلیه نسخه‏های ویندوز قابل انجام است.

برای این کار:
ابتدا نرم‏افزار Notepad ویندوز را اجرا نمایید.
سپس کدهای زیر را عیناً Copy کرده و در آن Paste نمایید:

Windows Registry Editor Version 5.00
www.Tarfandestan.com
[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}]
@="Registry Editor"
"InfoTip"="Starts the Registry Editor"
"System.ControlPanel.Category"="5"
[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}\DefaultIcon]
@="%SYSTEMROOT%\\regedit.exe"
[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}\Shell]
[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}\Shell\Open]
[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}\Shell\Open\Command]
@=hex(2):25,00,53,00,79,00,73,00,74,00,65,00,6d,00,52,00,6f,00,6f,00,74,00,25,\
  00,5c,00,72,00,65,00,67,00,65,00,64,00,69,00,74,00,2e,00,65,00,78,00,65,00,\
  00,00
[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer\ControlPanel\NameSpace\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}]
@="Add Registry Editor to Control Panel"

اکنون از منوی File بر روی Save as کلیک کنید.
فایل را با نام دلخواه و پسوند reg. ذخیره نمایید. به عنوان مثال نام آن را Tarfandestan.reg بگذارید.
حال به محل ذخیره فایل بروید (ترفندستان) و فایل ساخته شده را با دو بار کلیک اجرا نمایید. سپس بر روی دکمه Yes کلیک کنید تا تغییرات لازم در رجیستری ویندوز صورت بگیرد.
اکنون در صورتی که از منوی Start وارد Control Panel شوید Registry Editor را در میان آیکن‏های موجود خواهید دید.

برای حذف رجیستری از کنترل پنل، این بار از کد زیر استفاده کنید و همانند بالا اقدام نمایید:

Windows Registry Editor Version 5.00
www.Tarfandestan.com
[-HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}]
[-HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer\ControlPanel\NameSpace\{77708248-f839-436b-8919-527c410f48b9}]

12+1 ترفند پیرامون تسکبار جدید ویندوز 7

بدون ‏شک یکی از اساسی‏ترین بخش‏هایی که در ویندوز 7 دستخوش تغییر شده است، تسکبار (Taskbar) یا نوار وظیفه آن است. چینش جدید پنجره‏های باز، اضافه شدن لیست پرش، توسعه پیش‏نمایش پنجره‏ها، سنجاق برنامه‏ها و افزایش 10 پیکسلی اندازه تسکبار جهت راحتی کار با نمایشگرهای لمسی، نمونه‏هایی از این تغییرات هستند. اما هم‏اکنون قصد داریم به معرفی 13 ترفند جالب و کاربردی پیرامون این تسکبار جدید در ویندوز 7 بپردازیم.

ابتدا پیش از مطالعه ترفندها به تصویر زیر دقت کنید که بیانگر قابلیت‏های جدید ویندوز 7 در تسکبار است. به علاوه آن با اصطلاحات به کار رفته در این ترفندها نیز بیشتر آشنا می‏شوید؛

برای مشاهده تصویر در اندازه واقعی بر روی آن کلیک کنید.

1- غیرفعال کردن قابلیت Thumbnails (پیش نمایش پنجره‏ها)
همانطور که گفته شد یکی از مواردی در که در ویندوز 7 توسعه داده شده است قابلیت پیش نمایش پنجره‏ها با نگه داشتن ماوس بر روی هر آیکن در تسکبار است. در صورتی که به این قابلیت علاقه ندارید می‏توانید آن را غیرفعال کنید.
بدین منظور:
ابتدا وارد منوی Start شوید.
عبارت gpedit.msc را وارد کرده و Enter بزنید.
در پنجره Group Policy در پنل سمت چپ، از زیرشاخه User Configuration بر روی Administrative Templates و سپس Start Menu and Taskbar کلیک کنید.
اکنون از پنل سمت راست، Turn off Taskbar Thumbnails را بیابید و بر روی آن دوبار کلیک کنید.
در پنجره باز شده گزینه Disabled را انتخاب نموده و OK کنید.
جهت فعالسازی مجدد کافی است همین مسیر را طی کنید و Enabled را انتخاب نمایید.
لازم به ذکر است قابلیت Thumbnail در ویندوز 7 در صورتی فعال خواهد بود که نمره‏ای که ویندوز به مجموعه سخت افزاری شما داده است بالای 3 باشد تا تم Aero فعال شود.

2- افزایش سرعت پیش نمایش پنجره‏ها به صورت Thumbnail
همانطور که در ترفند قبل نیز نحوه عملکرد پیش نمایش پنجره‏ها به صورت کوچک یا Thumbnail توضیح داده شد، با نگاه داشتن ماوس بر روی آیکن‏های موجود در تسکبار این تصاویر کوچک که البته زنده هم هستند نمایش داده می‏شوند. اما این پیش نمایش با اندکی تأخیر یا مکث نمایش داده می‏شود. با استفاده از این ترفند می‏توانید مدت زمان این مکث را کاهش دهید و سرعت نمایش تصاویر بندانگشتی را افزایش دهید.
برای این کار:
ابتدا وارد منوی Start شوید.
عبارت regedit را وارد نموده و Enter بزنید تا ویرایشگر رجیستری ویندوز باز شود.
سپس مسیر زیر را دنبال کنید:

HKEY_CURRENT_USER\Control Panel\Mouse

از سمت راست پنجره، MouseHoverTime را بیابید و بر روی آن دوبار کلیک کنید.
در قسمت Value Data عدد 400 را مشاهده می‏کنید. این عدد بیانگر 400 میلی ثانیه است. در نتیجه کافی است آن را به عددی کمتر از 100 تغییر دهید.
سپس OK کنید.

3- غیرفعال و حذف کردن آخرین موارد ثبت شده در لیست پرش
یکی از قابلیت‏های فوق‏العاده‏ای که در ویندوز 7 اضافه شده است و باعث صرفه جویی زیادی در وقت می‏شود «لیست پرش» یا Jumplist است. شما توسط برنامه‏های نصب شده بر روی ویندوز فایل‏های مختلفی را فراخوانی می‏کنید. به عنوان مثال توسط نرم افزارهای Player، فایل‏های موزیک را اجرا می‏کنید. یا توسط نرم افزار Notepad فایل‏های متنی را باز می‏کنید. اکنون با استفاده از «لیست پرش» میتوانید به آخرین فایلهای باز شده توسط نرم افزارهای مختلف دسترسی داشته باشید بدون اینکه نیاز به اجرای اولیه برنامه مربوطه باشد. برای دسترسی به «لیست پرش» کافی است بر روی آیکن برنامه در Taskbar راست کلیک کنید تا آخرین فایلهای فراخوانده شده توسط این نرم افزار برایتان لیست شود. همچنین میتوانید در منوی Start، با کلیک بر روی فلش موجود در کنار هر برنامه به «لیست پرش» مربوط به آن برنامه دسترسی پیدا کنید.
برای حذف یک مورد خاص از لیست پرش مربوط به یک برنامه:
بر روی آیکن برنامه در تسکبار (ترفندستان) راست کلیک کنید. سپس بر روی مورد مربوطه راست کلیک کرده و Remove from this list را انتخاب کنید تا حذف شد.
جهت غیرفعال کردن این قابلیت یا حذف کلیه موارد ثبت شده در لیست‏های پرش مربوط به هر برنامه:
بر روی فضای خالی از تسکبار راست کلیک کنید و Properties را انتخاب نمایید. به تب Start Menu بروید. تیک گزینه دوم یعنی Store and Display Recently Opened Items in the Start menu and the taskbar را بردارید و OK کنید.
برداشت این تیک به منزله غیرفعال شدن و همچنین حذف تمامی موارد ثبت شده در لیست‏های پرش هر برنامه است؛ پس با اطمینان این کار را بکنید.

4- در اختیار داشتن تسکبار ویندوز 7 در ویندوزهای XP و ویستا
در صورتی که از ویندوزهای XP یا ویستا استفاده می‏کنید اما خیلی دل‏تان می‏خواهد تسکبار ویندوز 7 را در این ویندوزها تجربه کنید می‏توانید از یک ابزار جانبی برای این کار استفاده کنید. SBar Taskbar Replacement ابزاری است کم‏حجم، رایگان و متن‏باز که به وسیله آن می‏توانید تسکبار ویندوز 7 را بر روی ویندوز XP و ویستا نصب کنید و تقریباً اکثر قابلیت‏های آن در اختیار داشته باشید. برای دانلود SBar Taskbar Replacement می‏توانید از آدرس http://sbar.codeplex.com/Release/ProjectRe...ReleaseId=28606 اقدام نمایید.

5- قرار دادن تصویر پشت زمینه در تسکبار ویندوز 7
با توجه به بزرگ بودن تسکبار ویندوز 7، قرار دادن یک تصویر در پشت زمینه آن جالب به نظر می‏رسد. برای این کار نیازمند یک ابزار جانبی به نام Taskbar Texturizer هستید. این ابزار را از http://www.tarfandestan.com/files/Taskbar-Texturizer.zip دانلود نمایید. پس از دانلود، فایل Setup.exe را اجرا نموده و برنامه را نصب کنید. سپس آن را اجرا کنید. با کلیک بر روی دکمه ... می‏توانید تصویر مورد نظر خود را انتخاب کنید. تعدادی تصویر نیز به طور پیش‏فرض برای قرارگیری وجود دارد. دقت کنید تصاویری که انتخاب می‏کنید بایستی حتماً با فرمت BMP باشد. این ابزار بر روی ویندوزهای XP و ویستا نیز کار می‏کند. با Exit کردن برنامه، تسکبار به حالت پیش فرض برمی‏گردد.

6- تبدیل تسکبار جدید ویندوز 7 به تسکبار قدیمی Classic
همانطور که امکان استفاده از تسکبار ویندوز 7 در ویندوزهای XP و ویستا وجود دارد، تبدیل این تسکبار جدید به همان تسکبار قدیمی و کلاسیک این دو ویندوز نیز امکان پذیر است. برای این کار نیازمند یک ابزار جانبی به نام CSMenu هستید. این برنامه کم‏حجم و رایگان را می‏توانید از سایت سازنده به نشانی http://www.csmenu.com دانلود نمایید.

7- تبدیل ظاهر تسکبار جدید ویندوز 7 به تسکبار ویندوز ویستا و XP
در صورتی که دوست دارید ظاهر تسکبار ویندوز 7 به ظاهر تسکبار در ویندوز ویستا شبیه شود، یعنی در کنار آیکن‏ها عنوان هر کدام نیز درج شود، بر روی فضای خالی از تسکبار راست کلیک کنید و Properties را انتخاب نمایید. در همان تب Taskbar، گزینه Taskbar buttons را بر روی Combine when taskbar is full یا Never combine قرار دهید. همچنین تیک گزینه Use small icons را بزنید و OK کنید. در صورتی که (ترفندستان) تمام برنامه‏ها یا پنجره‏های موجود در تسکبار را نیز Unpin کنید دیگر ظاهر آن کاملاً شبیه ویندوزهای گذشته می‏شود.
لازم به ذکر است می‏توانید این تسکبار را هم اکنون به حالت کلاسیک نیز تبدیل کنید. در صورتی که بر روی فضای خالی از صفحه دسکتاپ کلیک کنید و Personalize را انتخاب کنید. سپس قالب Windows Classic را انتخاب نمایید. که البته همه زیبایی‏های ویندوز با این کار از بین خواهد رفت.

8- باز کردن سریع فایل با کشیدن و رها کردن در Taskbar
بسیاری از کاربران در نسخه‏های پیشین ویندوز عادت داشتند برای باز کردن یک فایل، آن فایل را با ماوس کشیده یا به اصطلاح Drag کنند و در درون آیکن برنامه موجود در Quick Lunch تسکبار رها یا Drop کنند. اما در ویندوز 7 انجام این کار حدأقل به طور پیش‏فرض امکان پذیر نیست. به عنوان مثال فرض کنید برنامه Notepad را در تسکبار چه به صورت سنجاق (Pin) شده یا نشده موجود دارید و قصد دارید یک فایل txt را با Drag&Drop کردن در آیکن تسکبار آن باز کنید. اما خواهید دید که به طور پیش‏فرض با قرار گرفتن ماوس بر روی آیکن Notepad، ویندوز قصد دارد فایل را به برنامه سنجاق کند. در نتیجه برای حل این موضوع و باز کردن فایل به این روش، کافی است کلید Shift کیبورد را بگیرید و عمل Drag&Drop را انجام دهید. خواهید دید که Open with نمایش داده می‏شود و با رها کردن ماوس، فایل با برنامه مذبور باز میگردد.

9- سنجاق کردن Windows Update به تسکبار ویندوز 7
در صورتی که جهت به روزرسانی ویندوز 7 خود از ابزار Windows Update زیاد استفاده می‏کنید با استفاده از این ترفند می‏توانید آن را به تسکبار موجود در این ویندوز سنجاق کنید.
بدین منظور:
به منوی Start و سپس All Programs بروید.
اکنون راست کلیک ماوس را بر روی Windows Update بگیرید و آن را بکشید و در محیط دسکتاپ ویندوز رها کنید (Drog&Drop).
پس از رها کردن ماوس، Create shortcuts here را انتخاب کنید.
حال بر روی شورتکات ساخته شده از Windows Update راست کلیک کنید و Properties را انتخاب نمایید.
در پنجره باز شده به تب Shortcut tab بروید.
اکنون در قسمت Target عبارت زیر را وارد کنید:

cmd /c wuapp.exe

همچنین گزینه Run را بر روی Minimized تنظیم نموده و پنجره را OK کنید.
در آخر شورتکات Windows Update را با ماوس گرفته و در محیط تسکبار رها کنید تا به آن سنجاق شود.

10- اضافه کردن آیکن Show Desktop به تسکبار ویندوز 7
همانطور که به یاد دارید در نسخه‏های پیشین ویندوز در محیط Quick Lunch تسکبار آیکنی به نام Show Desktop وجود داشت که امکان دسترسی به محیط دسکتاپ را با یک کلیک فراهم می‏کرد. اما در تسکبار جدید ویندوز 7 از آنجا که خبری از Quick Lunch نیست این دکمه به سمت راست تسکبار در کنار ساعت منتقل شده است و عادت کردن به این جابجایی ممکن است مقداری سخت باشد. اما شما می‏توانید Show Desktop را در سمت چپ تسکبار سنجاق کنید! البته با استفاده از یک ابزار جانبی که Show Desktop نام دارد. برای دانلود این ابزار به سایت سازنده به نشانی http://www.gpsoftuk.com/prod_showdesktop.asp#download بروید. نحوه نصب و استفاده از آن به صورت تصویری در همین آدرس وجود دارد.

11- وسط‏چین کردن آیکن‏های تسکبار در ویندوز 7
همانطور که می‏دانید در تسکبار جدید ویندوز 7، آیکن‏های مربوط به برنامه‏ها و پنجره‏ها در سمت چپ تسکبار قرار می‏گیرند. اما آیا دوست دارید این آیکن‏ها را در وسط تسکبار قرار دهید؟
برای این کار:
ابتدا در فضای خالی از محیط دسکتاپ، یک فولدر خالی با نامی دلخواه بسازید (راست کلیک>New Folder New Toolbar را انتخاب کنید.
اکنون فولدر خالی که با نام دلخواه ساختید را انتخاب کرده و بر روی Select Folder کلیک کنید.
سپس بر روی نوار جدید اضافه شده راست کلیک کرده و تیک دو گزینه Show Text و Show Title را بردارید.
حالا جدا کننده نقطه چینی آن را با ماوس گرفته و آن را میان دکمه Start و آیکن‏های موجود در سمت چپ تسکبار رها کنید.
در نهایت با کم و زیاد کردن فاصله این نوار با استفاده از گرفتن جدا کننده نقطه چینی آن، آیکن‏های باز را در میان تسکبار قرار دهید و در نهایت تسکبار را Lock کنید.

12- افزودن Computer به تسکبار ویندوز 7
همانطور که می‏دانید My Computer در ویندوزهای ویستا و 7 به Computer تغییر نام داده است. در صورتی که بخواهید دسترسی سریعتر به محتویات Computer و درایوها داشته باشید می‏توانید آن را به تسکبار ویندوز 7 اضافه کنید و نواری را به آن اختصاص دهید.
بدین منظور:
در صورتی که تسکبار خود را Lock کرده‏اید بر روی فضای خالی از تسکبار راست کلیک کنید و تیک Lock the taskbar را بردارید.
سپس بر روی فضای خالی از تسکبار راست کلیک کنید و Toolbars > New Toolbar را انتخاب کنید. (ترفندستان)
از منوی سمت چپ Computer را انتخاب کرده و Select Folder را بزنید.
خواهید دید که نواری به این نام اختصاص داده می‏شود.
از این قابلیت می‏توانید برای اضافه کردن هر فولدری به تسکبار استفاده کنید.

12+1- افزودن Quick Lunch به Taskbar در ویندوز
این ترفند در گذشته در ترفندستان مطرح شده بود (در اینجا). اما با توجه به مرتبط بودن موضوع مجدداً آن را در نقل می‏کنیم.
یکی از قابلیت‏هایی که در ویندوزهای XP و ویستا وجود داشت، قابلیت Quick Lunch بود که با فعال کردن آن در Taskbar امکان دسترسی سریع به برنامه‏های مورد نظر فراهم می‏آمد. اما Quick Lunch در نوار وظیفه جدید در ویندوز 7 به طور پیش‏فرض وجود ندارد و در قسمت Toolbars نیز جهت انتخاب موجود نیست. در صورتی که دل‏تان برای Quick Lunch تنگ شده است می‏توانید با استفاده از این ترفند آن را در Taskbar جدید ویندوز 7 فعال کنید.
بدین منظور:
ابتدا بر روی فضای خالی از Taskbar راست‏کلیک کرده و از منوی Toolbars گزینه New Toolbar را انتخاب کنید.
پنجره New Toolbar - Choose a folder باز خواهد شد.
حال کد زیر را عیناً Copy کرده و در قسمت Folder موجود در این پنجره Paste کنید:

%appdata%\Microsoft\Internet Explorer\Quick Launch

پس از این کار بر روی دکمه Select Folder کلیک کنید.
با این کار نواری به نام Quick Lunch در سمت راست Taskbar نمایش داده خواهد شد. با کلیک بر روی فلش موجود در کنار آن، برنامه‏های موجود در Quick Lunch را می‏توان مشاهده و انتخاب کرد.
اما در صورتی که قصد دارید Quick Lunch را کاملاً شبیه نسخه‏های قبلی در ویندوزهای XP و ویستا کنید، یعنی آن را به سمت چپ آورده به طوری که تنها آیکن برنامه‏ها موجود باشد:
ابتدا اطمینان پیدا کنید Taskbar در حالت Lock نیست: بر روی فضای خالی از Taskbar راست کلیک کرده و تیک Lock the taskbar را بردارید.
سپس در صورتی که نوار انتخاب زبان (یا هر نوار مشابه آن) فعال است، آن را موقتاً غیرفعال کنید: بر روی فضای خالی از Taskbar راست کلیک کرده و از منوی Toolbars تیک گزینه Language Bar را بردارید.
اکنون جهت آوردن Quick Lunch به سمت چپ نوار وظیفه، با استفاده از ماوس ستون نقطه‏ای کنار آن را گرفته و به سمت چپ بکشید. آن را انقدر بکشید تا دقیقاً در کنار منوی Start قرار بگیرد.
حالا بر روی خود عبارت Quick Lunch راست‏کلیک کرده و ابتدا تیک گزینه Show Text را بردارید. سپس مجدد این کار را کرده و تیک گزینه Show Title را بردارید.
حالا با استفاده از ماوس، آیکن برنامه‏ها را مطابق میل خود جابجا کنید و Taskbar را آن طور که مایل هستید مرتب کنید.
حاصل کار، یک Quick Lunch، مشابه آنچه در ویندوزهای پیشین بود خواهد شد.
در پایان مجدد Language Bar را به Taskbar بیاورید و تیک گزینه Lock the taskbar را بزنید تا Taskbar قفل شود.

خاموش کردن ویندوز XP در زمانی معین ، بدون نیاز به نرم افزار

مدتی قبل دنبال روشی بودم تا بتونم کامپیوتر خودم رو در سر ساعت به خصوصی خاموش کنم .

حتما اطلاع دارید که در این زمینه نرم افزارهای متعددی ارائه شده است که این کار را انجام می دهد و شاید تا به حال با نمونه ای از این نرم افزارها نیز کار کرده باشید .

البته من قبلا به جای نصب یک نرم افزار جداگانه برای این کار از ، JetAudio استفاده می کردم که خودش چنین قابلیتی رو داره .

اما عیب تمامی این گونه نرم افزارها اینه که هیچ وقت به صورت ۱۰۰ درصد این اطمینان رو نمی تونید پیدا کنید که سیستم حتما خاموش بشه . حتما شما نیز با پیغام معروف به End Task برخورد کرده اید که نرم افزاری به صورت معمول بسته نشده و منتظر جواب شما برای بسته شدن است و می بایست با کلیلک بر روی دکمه End Task به روند اجرای نرم افزار پایان دهید .

معمولا چنین پنجره ای در هنگامی که شما قصد دارید ویندوز خود را به صورت اتوماتیک خاموش کنید ، زیاد دیده میشه و باعث میشه که سیستم شما خاموش نشه !

عیب دیگر این گونه نرم افزارها اینه که همیشه برای انجام چنین کاری به یک یک رابط نرم افزار نیاز دارید و مثلا نمی توانید بر روی یک کامپیوتر این عمل را انجام دهید تا وقتی که نرم افزار مخصوص این کار را نصب کنید .

مشکلات مربوط به کرک کردن نرم افزار نیز از دیگر مشکلات قابل ذکر است .

مدتی دنبال روشی راحت تر و بدون مشکلات ذکر شده ، برای این کار بودم ، تا بالاخره روشی را از این سایت خارجی پیدا کردم که با استفاده از آن قادرید تا ویندوز خود را راس زمانی مشخص ShutDown یا Restart کنید .

از مهمترین قابلیتهای این روش اینه که دیگه هیچ گاه با پنجره End Task مواجه نخواهید شد و می تونید مطمئن باشید که سیستمتان حتما خاموش یا ریستارت میشه .

همچنین دیگه مشکلی برای نصب نرم افزار و یا کرک کردن اون ندارید ، چون ویندوز XP خودش این قابلیت رو داره !

برای انجام این کار ابتدا بر روی منوی start کلیک کرده و سپس بر روی RUN کلیک کنید .

حال کافی است در پنجره Run عبارت زیر را بنویسید :

Shutdown -s -t 01

حال به توضیح پارامترهای مختلف این دستور می پردازیم :

کلمه shutdown که معرف دستور ماست و چه برای shutdown کردن و چه برای restart کردن سیستم به کار می رود ، پس این گزینه همیشه ثابت است .

سوئیچ s- اولین حرف کلمه shutdown است . پس هنگامی که قصد داریم سیستم را shutdown کنیم می بایست از این سوئیچ استفاده کنیم .

همچنین برای restart کردن کامپیوتر می توانید از سوئیچ r- استفاده کنید .

سوئیچ بعدی t- است که اولین حرف کلمه time هست و برای مدت زمانی است که قصد دارید پس از آن رایانه خود را restart یا Shutdown کنید و این زمان بر حسب ثانیه هست . مثلا برای یکساعت = ۳۶۰۰

 

برای تفهیم بیشتر دو مثال دیگر نیز ارائه میشود :

برای خاموش کردن کامپیوتر بعد از ۴۰ دقیقه :

Shutdown -s -t 2400

 

برای Restart کردن کامپیوتر بعد از گذشت ۲ ساعت :

Shutdown -r -t 7200

دقت داشته باشید بین هر سوئیچ حتما می بایست یک فاصله (Space) یا بیشتر بزنید .

پس از نوشتن دستورات فوق بر روی Ok کلیک کنید .

بلافاصله پنجره ای شبیه پنجره زیر خواهید دید که یک شمارش معکوس شروع شده و پس از به پایان رسیدن شمارش معکوس سیستم شما Shutdown یا restart می شود . (با توجه به دستورات شما)

 

شاید این پنجره برای خیلی از دوستان ، آشنا باشد ! یادمه حدود ۲ سال پیش بود که یه ویروس همه جا پخش شده بود که بلافاصله پس از اتصال به اینترنت ، چنین پنجره ای نمایان می شد و پس از یک دقیقه سیستمتان خاموش می شد ! (اسم ویروسش هم jeefo   بلستر بود)

 

در صورتی که قصد انصراف عملیات را دارید کافی است از دستور زیر استفاده کنید :

shutdown -a

a- اولین حرفِ کلمه Abort است و برای انصراف عملیات انجام میگیرد .

ظاهر ویندوز XP دوستتان را زشت کنید !حدود دو سال پیش بود که داشتم تو Help ویندوز ایکس پی می گشتم و می

حدود دو سال پیش بود که داشتم تو Help ویندوز ایکس پی می گشتم و میانبرهای مختلف ویندوز رو می دیدم .

در بین همه میانبرها چشمم به یک میانبر جالب افتاد …

بعد از استفاده از این میانبر ظاهر ویندوز ایکس پی در چند ثانیه کاملا تغییر می کند و به یک ویندوز ایکس پی کاملا زشت و با حروف بزرگ تبدیل می شود !

من تنها ۲ تا فایده برای این میانبر به ذهنم رسید …

۱- به دلیل بزرگ شدن فونتهای ویندوز مناسب برای افزاد مسن که قادر به تشخیص برخی از فونتهای کوچک نیستند می باشد و می توانند با استفاده از یک میانبر در صفحه کلید از این قابلیت استفاده کنند و متنون خود را به آسانی مشاهده کرده و سپس ظاهر ویندوز خود را به حالت اولیه باز گردانند .

۲- استفاده دیگری که میشه از این قابلیت کرد تنها برای شوخی با دوستتان است !

 

کافی است در یک لحظه این میانبر را اجرا کنید و ظاهر ویندوز دوستتان را زشت کنید … مطمئنا دوستتان از این کار تعجب خواهد کرد و شگفت زده خواهد شد و فکر میکند که شما ویندوز او را خراب کرده اید …

ولی شما می توانید با اجرای مجدد میانبر فوق ظاهر ویندوز را به حالت اولیه بازگردانید …

فکر می کنم استفاده مورد دوم خیلی بیشتر باشه !

 

این ترفند برای اولین بار در شاهوار دات نت معرفی می شود …

کافی سه کلید Alt+Shift+Print Screen را فشار دهید (دقت داشته باشید تنها کلیدهای Alt و Shift سمت چپ کیبورد برای این ترفند عمل خواهد کرد و اگر از کلیدهای Alt و Shift سمت راست کیبورد استفاده کنید این میانبر عمل نخواهد کرد)

سپس بوق کوچکی از داخل کیس به گوش خواهد رسید و پنجره ای مطابق شکل زیر نمایش داده می شود :

 

حال بر روی Ok کلیک کرده و چند ثانیه منتظر بمانید تا حسابی ظاهر ویندوز دوستتان به هم بریزه !

در صورتی که خواستید تا ظاهر ویندوز را به حالت اولیه بازگردانید ، کافی است میانبر را مجددا استفاده کنید …

خواهید دید که پس از چند ثانیه ظاهر ویندوز به حالت اولیه باز خواهد گشت .

اگر پس از بازگشت مجدد ظاهر ویندوز منوی استارت شما از لحاظ عرضی کمی بزرگتر شده بود لازم است تا یکبار ویندوز خود را Logoff کرده و یا Restart کنید تا به حالت اولیه بازگردد .

اعراب در Word

همه کاربرانی که با Word سروکار دارند کم و بیش از این امکان مطلع هستند که نرم افزار Word کلیدهایی را برای قرار دادن اعراب روی کلمه ها پیش بینی کرده است.

این اعراب در برنامه Word به نام Diacritic شناخته می شوند.

شاید شما نیز با عملکرد این قسمت آشنا باشید . اما حتما شما نیز در کتابها و مجلات دیگر مشاهده کردید که اعراب با رنگ دیگری نمایان شده است .

در Microsoft Word به طور پیش فرض رنگ اعراب (Diacritic) به صورت اتوماتیک همانند رنگ فونت است .

 

اینبار علاوه بر معرفی کامل این بخش از نرم افزار Word قصد معرفی ترفندی ساده را داریم که با استفاده از آن قادرید تا رنگ اعراب را در Word با رنگ فونت متمایز سازید .

فشردن کلیدهای زیر به همراه Shift اعراب مورد نظر را روی کلمه قرار خواهد داد.

 

این اعراب در برنامه Word به نام Diacritic شناخته می شوند.
Word برای مدیریت Diacritic ها سربرگی را در کادر مکالمه Options قرا رداده است.
پس منوی Tools را باز کرده و روی گزینه Options کلیک کنید و به سربرگ Complex Scripts بروید.
برداشتن علامت گزینه Diacritic اِعراب کلمه های روی سند را مخفی می کند. اما قسمت جالب این بخش گزینه Different color for diacritic است. با فعال کردن این گزینه و انتخاب یک رنگ از کادر جلوی آن می توانید رنگ اِعراب را متفاوت از رنگ کلمه ها انتخاب کنید.

 

 

سیستم شما چه مدت روشن بوده است؟

شاید بنا بر دلایلی مایل باشید از مدت زمان دقیقی که سیستم شما روشن بوده است مطلع شوید. برای این منظور در ویندوز XP راه حل بسیار ساده ای وجود دارد که در اینجا به شرح آن می پردازیم.

همچنین توسط این ترفند می توانید به اطلاعات زیر نیز دسترسی پیدا کنید :

• نام ، نسخه ، سازنده و نوع تنظیمات سیستم عامل
• تاریخ دقیق زمان نصب سیستم عامل
• مدت زمان روشن بودن سیستم
• مشخصات CPU
• اطلاعات مربوط به حافظه سیستم و …

بدین منظور کافی است :

1. از منوی Start گزینه ی Run را انتخاب کنید.
2. سپس دستور cmd را تایپ کنید تا محیط مربوط به داس نمایان شود.
3. دستور systeminfo را تایپ کنید و Enter را بزنید.

 

به عنوان مثال در شکل بالا مدت زمان روشن بودن کامپیوتر در مقابل عبارت System Up Time قید شده است که ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه و ۳۶ ثانیه بوده است.

ترفند کپی متن پیامهای خطای ویندوز

یکی از معمولیترین شرایطی که برای اکثر کاربران ویندوز به وجود می آید مواجهه با پیامهای خطایی است که از طرف سیستم عامل و در جهت آگاه ساختن آنها تولید می شود.

اگر پیام خطا برای شما مفهوم باشد و سبب این گردد که مشکل را یافته و درصدد رفع آن برآیید که هیچ ! . اما مواردی پیش می آید که برای یافتن راه حل می بایست به سراغ اینترنت و سایتهای جستجو رفت و چاره را از آنجا جست. اینجاست که ترفند ساده زیر راهگشا خواهد بود

 

 

مشکل اینجاست که باید با نگاه مداوم به پیام یا با به خاطر سپردن و تایپ کلمه به کلمه در فیلد فرم جستجو این کار انجام شود که کاریست وقت گیر و همراه با غلطهای تایپی.

فقط کافیست با دیدن کادر error و اطمینان از فعال بودن این کادر دکمه های ترکیبی Ctrl+C را فشار دهید. پیام error به حافظه Clipboard منتقل شده و شما می توانید آنرا در ادیتورهای متنی مانند Notepad یا …. Paste کنید.

اکنون قسمت مورد نظر از متن خود را کپی کرده و آن را Google کنید. تا با کمک اینترنت مشکل شما در ۱۰ ثانیه حل شود.

نکاتی برای انتخاب تلویزیون‌های مسطح

 

● گونه‌های تکنولوژی تصویری
تلویزیون‌هایی که در بازار ایران یافت می‌شوند یا از تکنولوژی LCD بهره می‌برند یا از قبیله Plasma هستند. در بازارهای جهانی گونه‌های مختلفی عرضه می‌شوند که در ایران‌زمین طرفدار ندارند. برای مثال، تکنولوژی OLED در برخی تلویزیون‌ها عرضه و Mitsubishi نیز Laser TV خود را با قیمتی تخیلی روانه بازار کرده است. به هر حال شما به دو گونه LCD و Plasma فکر کنید!

● کیفیت تصویر
این مشخصه رابطه مستقیمی با تعداد نقاط نمایشی (Pixel) پانل نمایشگر دارد. تعداد کل پیکسل‌های نمایشگرهای مسطح کنونی بین ۸۰۰ تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار متغیر است. این عدد از ضرب تعداد پیکسل‌های عرض و ارتفاع پانل حاصل شده است. برای مثال، نمایشگری که از استاندارد HD ۷۲۰ و رزولوشن ۱۲۸۰ × ۷۲۰ پیکسل پشتیبانی می‌کند، ۹۲۰ هزار پیکسل و نمایشگرهای مدرن که از استاندارد HD ۱۰۸۰ و رزولوشن ۱۹۲۰ × ۱۰۸۰ پیکسل پشتیبانی می‌کنند، ۲ میلیون پیکسل دارند.

● روشنایی و کنتراست
تلویزیون‌های LCD از لامپ‌های CCFL یا تکنولوژی جدید LED برای تولید نور سفید استفاده می‌کنند. تلویزیون‌های Plasma از مکانیزم دیگری برای تولید نور سفید استفاده می‌کنند. شدت روشنایی (Brightness) در مدل‌های مختلف متفاوت است وابستگی بسیاری به محل نصب تلویزیون دارد. هر چه روشنایی محیط بیشتر باشد لاجرم باید از مدل‌هایی با شدت روشنایی بالاتر استفاده کرد. روشنایی مدل‌های معمولی بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ نیتس است. نیتس اصطلاحی است که به جای کاندلا بر متر مربع به‌عنوان واحد شدت روشنایی به کار می‌رود. در انتخاب میزان روشنایی مناسب،‌ دقت زیادی داشته باشید. تلویزیون‌های Plasma روشنایی بیشتری نسبت به تلویزیون‌های LCD دارند، اما در صورت ثابت ماندن طولانی‌مدت تصویر، با پدیده عجیبی به نام سوختگی پیکسل مواجه خواهید شد.
درباره کنتراست تصویر که رابطه مستقیمی با شدت روشنایی دارد در ستون کناری صحبت شده است.

● نسبت تصویر
نسبت عرض به ارتفاع نمایشگرهای CRT قدیمی ۴ به ۳ است. البته این موضوع برای نمایشگرهای LCD قدری متفاوت است، زیرا نمایشگرهای CRT پیکسل‌های ثابت و مشخصی ندارند، اما پیکسل‌های نمایشگرهای LCD به‌صورت فیزیکی روی پانل قرار دارند. از این‌رو اصطلاح رزولوشن پیش‌فرض (Native) در این‌باره بسیار استفاده می‌شود. البته می‌توان میزان رزولوشن این نمایشگرها را افزایش داد، اما نباید انتظار داشت که کیفیت تصویر افزایش قابل ملاحظه‌ای داشته باشد!
نسبت تصویری تلویزیون‌های مسطح ۱۶ به ۹ و استاندارد مورد استفاده آن‌ها HD ۷۲۰ و HD ۱۰۸۰ است. بسیاری از نمایشگرهای کامپیوترهای کنونی نیز با این نسبت تولید می‌شوند. برخی مدل‌های جدید با نسبت ۱۶ به ۱۰ تولید می‌شوند. استاندارد این نمایشگرها WUXGA+، WUXGA و WQXGA است. رزولوشن پیش‌فرض بیشتر آن‌ها ۱۶۸۰ × ۱۰۵۰ است.
این را نیز بدانید که برخی تلویزیون‌های جدید با نسبت ۲۱ به ۹ تولید شده‌اند و از رزولوشن ۲۵۶۰ × ۱۰۸۰ پشتیبانی می‌کنند. این نمایشگرها به‌ طور اختصاصی از فیلم‌های سینمایی پیشرفته (Cinemascope) پشتیبانی می‌کنند.

● پشتیبانی دیجیتالی
اطلاعات به دو صورت به نمایشگرها منتقل می‌شوند، آنالوگ و دیجیتال!
نمایشگرهای دیجیتالی می‌توانند به کامپیوتر متصل شوند. بیشتر آن‌ها مجهز به ورودی‌های دیجیتالی مانند DVI-D، USB یا رابط فوق‌العاده جدید HDMI هستند. این موجودات برای پشتیبانی از امکانات متعدد دیجیتالی با قابلیت HDCP سازگاری دارند!
رابطه مستقیمی بین نسبت‌های تصویری ۱۶ به ۹ و پشتیبانی از تلویزیون‌های با کیفیت بالا وجود دارد. مدل‌های جدید از استاندارد HD ۱۰۸۰ پشتیبانی می‌کنند و بیشتر امکانات دیجیتالی مانند رابط‌های پیشرفته HDMI ۱.۳ را به همراه دارند.

● صدا
دو بلندگوی نازنین روی بیشتر تلویزیون‌ها وجود دارند، این در حالی است که بیشتر آن‌ها این امکان را فراهم ساخته‌اند تا از بلندگوهای متعدد و استانداردهای پیشرفته صدای دیجیتالی مانند Dolby Digital و DTS با هفت یا هشت بلندگو پشتیبانی ‌کنند. برخی مدل‌ها بلندگو ندارند. همچنین برخی مدل‌ها از امکانات پیشرفته‌تر صوتی پشتیبانی می‌کنند. این امکانات تاثیر بسیاری در افزایش قیمت دستگاه دارد!

● جعبه همراه کنترلی
بخش‌های پردازشی و کنترلی دستگاه باعث افزایش ضخامت دستگاه‌ها می‌شوند. در برخی مدل‌ها، سازنده، این بخش‌ها را -که تمامی پورت‌ها به آن‌ها متصل هستند- در جعبه‌ای مجزا قرار می‌دهد و از پشت تلویزیون خارج می‌کند. این عمل باعث می‌شود که وزن دستگاه کاهش یابد و ضخامت آن به میزان قابل توجهی کاسته شود!

● امکانات جانبی
دستگاه‌های پخش فیلم DVD و Blueray‌ و گیرنده‌های پیشرفته امواج تلویزیونی از جمله امکاناتی هستند که به‌ صورت پیش‌فرض در داخل بدنه برخی مدل‌ها تعبیه می‌شوند. همچنین دستگاه کنترل از راه‌دور این دستگاه‌ها، قابلیت‌های مفصلی دارند و به کمک آن‌ها می‌توان تمامی امکانات تلویزیون را مدیریت کرد.
این را نیز گفته باشم که شرکت‌های مختلف، امکانات اختصاصی برای مدل‌های مختلف عرضه می‌کنند که نمی‌توان در این فرصت کوتاه درباره آن‌ها صحبت کرد.

● و نکات دیگر
مصرف انرژی، عامل مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. لامپ‌های CCFL و مدل‌های Plasma انرژی زیادی هدر می‌دهند و بسیاری از مدل‌های LED تدابیر عاقلانه‌ای برای این موضوع اتخاذ کرده‌اند. وجود حسگر هوشمند تشخیص میزان نور محیط و تنظیم روشنایی تلویزیون‌ها، تشخیص خودکار بهترین تصویر و موارد دیگر از امکاناتی است که توجه به آن ضرر ندارد.
خریدار ایرانی باید بداند که مشاهده شبکه‌های تلویزیونی داخلی روی مدل‌های دیجیتال چندان دلچسب نیست، اما دیدن فیلم‌های DVD با پشتیبانی Full HD تجربه کم‌نظیری است.
دیگر اینکه، برای منازل ایرانی استفاده از مدل‌های ۳۷ تا ۴۵ اینچ توصیه می‌شود که هم فضای کمتری اشغال می‌کند و هم قیمت مناسبی دارد. به خاطر خواهم داشت که در فرصتی مناسب درباره قیمت تلویزیون‌ها صحبت کنم.

آشنایی با عناصر شبکه محلی

 

در برخی موارد لازم است که یک شبکه بزرگ محلی به سگمنت های کوچکتر و قابل مدیریتی تقسیم گردد. هدف از انجام این کار کاهش ترافیک و افزایش حوزه جغرافیائی یک شبکه است.

در برخی موارد لازم است که یک شبکه بزرگ محلی به سگمنت های کوچکتر و قابل مدیریتی تقسیم گردد. هدف از انجام این کار کاهش ترافیک و افزایش حوزه جغرافیائی یک شبکه است. از دستگاه های شبکه ای متفاوتی به منظور اتصال سگمنت های متفاوت یک شبکه به یکدیگر استفاده می گردد. Bridge، سوئیچ، روتر و gateway نمونه هائی در این زمینه هستند. سوئیچ و Bridge در لایه Data Link مدل مرجع OSI کار می کنند. وظیفه Bridge، اتخاذ تصمیم هوشمندانه در خصوص ارسال یک سیگنال به سگمنت بعدی شبکه است. پس از دریافت یک فریم توسط Bridge، آدرس MAC مقصد فریم در جدول Bridge بررسی تا مشخص گردد که آیا ضرورتی به فیلترینگ فریم وجود دارد و یا باید فریم به سمت یک سگمنت دیگر هدایت گردد.
فرآیند تصمیم گیری با توجه به مجموعه قوانین زیر انجام می شود: - در صورتی که دستگاه مقصد بر روی سگمنت مشابه باشد، Bridge فریم دریافتی را بلاک و آن را برای سایر سگمنت ها ارسال نمی نماید. به فرآیند فوق، فیلترینگ می گویند. - در صورتی که دستگاه مقصد بر روی یک سگمنت دیگر باشد، Bridge آن را به سگمنت مورد نظر فوروارد می نماید. - در صورتی که آدرس مقصد برای Bridge ناشناخته باشد، Bridge فریم را برای تمامی سگمنت های موجود در شبکه بجزء سگمنتی که فریم را از آن دریافت نموده است، فوروارد می نماید. به فرآیند فوق flooding می گویند. استفاده مناسب از Bridge، افزایش کارآئی یک شبکه را به دنبال خواهد داشت. از سوئیچ در برخی موارد به عنوان یک bridge چند پورته نام برده می شود. با این که یک Bridge معمولی ممکن است دارای صرفا« دو پورت باشد که دو سگمنت شبکه را به یکدیگر متصل می نماید، سوئیچ می تواند دارای چندین پورت باشد. همانند bridge، سوئیچ ها دارای دانش و آگاهی لازم در خصوص بسته های اطلاعاتی دریافتی از دستگاه های متفاوت موجود در شبکه هستند و دانش خود را نیز متناسب با شرایط موجود ارتقاء می دهند.
سوئیچ ها از اطلاعات فوق به منظور ایجاد جداول موسوم به جداول فورواردینگ استفاده نموده تا در ادامه قادر به تعیین مقصد داده ارسالی توسط یک کامپیوتر برای کامپیوتر دیگر موجود بر روی شبکه باشند. با این که سوئیچ و Bridge دارای شباهت هائی با یکدیگر می باشند، ولی سوئیچ ها دستگاه هائی بمراتب پیشرفته تر و حرفه ای تر نسبت به Bridgeهستند. همانگونه که اشاره گردید، معیار اتخاذ تصمیم Bridge برای فورواردینگ یک فریم، آدرس MAC یک فریم است. سوئیچ دارای چندین پورت است که سگمنت های متفاوت شبکه به آنان متصل می گردند. سوئیچ ها با توجه به تاثیر محسوس آنان در افزایش کارآئی شبکه از طریق بهبود سرعت و پهنای باند، به یکی از متداولترین دستگاه های ارتباطی شبکه تبدیل شده اند. سوئیچینگ، یک فناوری است که کاهش ترافیک و افزایش پهنای باند در شبکه های محلی اترنت را به دنبال خواهد داشت.
سوئیچ ها را بسادگی می توان جایگزین هاب نمود، چراکه آنان از زیرساخت سیستم کابل موجود می توانند استفاده نمایند. سوئیچ ها دارای سرعتی بمراتب بیشتر از Bridge بوده و قادر به حمایت از پتانسیل های جدیدی نظیر شبکه های VLAN هستند. یک سوئیچ اترنت دارای مزایای متعددی است، مثلاً به کاربران متعددی اجازه داده می شود که به صورت موازی از طریق مدارات مجازی و سگمنت های اختصاصی شبکه در یک محیط عاری از تصادم، با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند.
بدین ترتیب از پهنای باند موجود به صورت بهینه استفاده می گردد. روتر مسئولیت روتینگ بسته های اطلاعاتی از مبداء به مقصد را در شبکه های محلی برعهده دارد و امکان ارتباطی را برای شبکه های WAN فراهم می نماید. در شبکه های محلی روتر شامل broadcast بوده و سرویس های ترجمه آدرس محلی نظیر ARP و RARP را ارائه می نماید و می تواند با استفاده از یک ساختار Subnetwork، شبکه را سگمنت نماید. به منظور ارائه سرویس های فوق، روتر می بایست به LAN و WAN متصل باشد. وظیفه کارت شبکه (NIC)، اتصال یک دستگاه میزبان به محیط انتقال شبکه است. کارت شبکه یک برد مدار چاپی است که درون یکی از اسلات های موجود بر روی برداصلی کامپیوتر و یا دستگاه جانبی یک کامپیوتر نصب می گردد. اندازه کارت شبکه بر روی کامپیوترهای Laptop و یا notebook به اندازه یک کارت اعتباری است.
کارت های شبکه به منزله دستگاه های لایه دوم مدل مرجع OSI می باشند، چراکه هر کارت شبکه به همراه خود یک کد منحصربفرد را که به آن آدرس MAC می گویند، ارائه می نماید. از آدرس فوق به منظور کنترل مبادله اطلاعات در شبکه استفاده می گردد. هر کارت شبکه دارای کانکتورهائی است که امکان اتصال آن را به محیط انتقال فراهم می نماید. در برخی موارد ممکن است نوع کانکتور موجود بر روی یک کارت شبکه با نوع رسانه انتقال داده مطابقت ننماید. مثلاً در روترهای سیسکو مدل ۲۵۰۰ از یک کانکتور AUI استفاده شده است و برای اتصال به یک کابل اترنت۵ UTP cat می بایست از یک transmitter/receiver که به آنان transceiver گفته می شود، استفاده گردد. transceiver، مسئولیت تبدیل یک نوع سیگنال و یا کانکتور به نوع دیگری را برعهده دارد. به عنوان نمونه، یک transceiver می تواند یک اینترفیس AUI پانزده پین را به یک RJ-۴۵ jack متصل نماید. transceiver، به عنوان یک دستگاه لایه یک شبکه ایفای وظیفه می نماید چراکه صرفاً با بیت ها کار می نماید و دارای اطلاعات آدرس دهی خاصی و یا پروتکل های لایه بالاتر نیست.

درباره هارددیسک بیشتر بدانیم!

علاوه بر هارددیسک‌هایی که در بازار برای عموم عرضه شده‌اند، گونه‌های دیگری نیز تولید می‌شوند که برای کاربری‌های مختلف، مشخصه‌های ویژه‌ای دارند.

در این نشست سعی داریم درباره انواع و اقسام هارددیسک‌ها صحبت کنیم. راستش را بخواهید پرداختن به این موضوع از زمانی در ذهن حقیر جای گرفت که شیوه خرید هارددیسک در بازارهای داخلی را از نزدیک مشاهده کردم و تصمیم گرفتم تا وضعیت هارددیسک‌ها را تشریح کنم.
● دور در دقیقه (RPM)
اساس کار هارددیسک‌ها برای ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات بر رفتار قطعات مکانیکی پلاتر و هد استوار است. ناگفته نماند که مشکلات اصلی هارددیسک‌ها که هم‌اکنون ضعف بزرگ این قطعات شمرده می‌شوند با این دو بخش در ارتباط است. پلاتر قطعه‌ای دایره‌ای شکل است که سطوح بالا و پایین آن محل قرارگیری داده‌ها هستند. هر هارددیسک به ‌طور معمول دو برابر تعداد پلاترهای خود، هد خواندن و نوشتن یکی برای رو و یکی برای زیر پلاتر دارد. شیوه کار این‌چنین است که جناب پلاتر با سرعتی مشخص می‌چرخد و هد خواندن و نوشتن نیز سطح دیسک را همانند برف پاک‌کن جارو می‌کند. این را نیز می‌دانید که سطح هر دیسک به‌ صورت فرضی به دایره‌های متحدالمرکز تقسیم می‌شود. این دایره‌ها توسط شعاع‌های منظمی که به‌ صورت فرضی از مرکز پلاتر رسم می‌شوند به ‌بخش‌های منظم تقسیم و در واقع داده‌ها در این بخش‌ها ذخیره می‌شوند. این جناب هد برای دسترسی به بخش‌هایی که در لبه پلاتر (دایره بیرونی) قرار دارند باید زمان بیشتری را منتظر بماند، ‌از این‌رو محور مرکزی هارددیسک با سرعتی بیشتر می‌چرخد تا زمان دسترسی به داده‌ها افزایش یابد. مشهود است که هرچه سرعت گردش پلاتر یا محور مرکزی بیشتر باشد، زمان دسترسی به داده‌ها توسط هد خواندن و نوشتن کاهش خواهد یافت. هارددیسک‌ها از منظر سرعت گردش محور مرکزی در پنج گروه ۴۲۰۰، ۵۴۰۰، ۷۲۰۰، ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه قرار می‌گیرند. هارددیسک‌های کوچک‌اندام ۸/۱ و ۵/۲ اینچی که بیشتر در دستگاه‌های قابل‌حمل مانند دستگاه‌های پخش موسیقی و لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شوند از سرعت ۴۲۰۰ و ۵۴۰۰ دور در دقیقه پشتیبانی می‌کنند و برخی نمونه‌های جدید از سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه بهره می‌برند. هارددیسک‌هایی که شما با آن آشنا هستید با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند و هارددیسک‌های حرفه‌ای نیز با سرعت‌های ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه گردش می‌کنند.
● بافر به‌عنوان حافظه موقت
حتم دارم می‌دانید که برخی اوقات هارددیسک قادر به انجام سریع تمامی دستورات و داده‌هایی که از سوی مادربرد صادر و ارسال می‌شود نیست. از این‌رو حافظه سریعی از جنس RAM روی برد کنترلی هارددیسک نصب می‌کنند تا فرصتی در اختیار هارددیسک برای انجام دستورالعمل‌های مختلف قرار دهد. هرچه اندازه این حافظه که بافر خوانده می‌شود بیشتر باشد کارایی کلی هارددیسک افزایش خواهد یافت. اندازه بافر رابطه مستقیمی با ظرفیت و کاربری هارددیسک دارد، برای مثال، میزان بافر هارددیسک‌های بندانگشتی ۸/۱ و ۵/۲ اینچی با ظرفیت‌های ۸۰ تا ۱۶۰ گیگابایت، ۲ مگابایت است. بافر مدل‌های ۵/۳ اینچی کنونی بین ۸ تا ۳۲ مگابایت با توجه به ظرفیت هارددیسک متغیر است. به‌ طور حتم استفاده از بافر حجیم‌تر در ظرفیت‌های برابر هارددیسک توصیه می‌شود.
● رابط PATA، SATA و غیره!
این هارددیسک‌ها بالاخره یک‌جوری باید به مادربرد وصل شوند و داده‌ها را مبادله کنند. هارددیسک‌های معمولی از رابط‌های Parallel ATA یا همان IDE قدیمی و رابط جدید Serial ATA استفاده می‌کنند. نسل رابط‌های PATA چند وقتی است که سرآمده و تمامی مدل‌های جدید از رابط SATA پشتیبانی می‌کنند. رابط‌های مورد استفاده توسط هارددیسک‌های حرفه‌ای قدری متفاوت است. این مدل‌ها از سه نوع رابط SCSI، Fiber Channel و SAS استفاده می‌کنند. رابط SAS جدیدترین و مقرون به‌صرفه‌ترین رابط کنونی است!
این را نیز گفته باشم که هر کدام از رابط‌های ذکر شده، شامل گونه‌های مختلفی هستند. برای مثال، رابط SATA خود شامل دو گونه SATA ۱۵۰ MB و SATA ۳۰۰ MB است که به SATA و SATA۲ معروف شده‌اند. این را نیز گفته باشم که مادربردهای عام فقط از رابط‌های SATA و PATA پشتیبانی می‌کنند و رابط‌های SAS، SCSI و Fiber Channel فقط روی مادربردهای حرفه‌ای عرضه می‌شوند!
این را هم بیافزایم که ارتباط مستقیمی بین نوع رابط‌ها و ظرفیت هارددیسک وجود دارد. هارددیسک‌های عام در ظرفیت‌های ۱۶۰، ۲۵۰، ۳۲۰، ۵۰۰، ۶۴۰، ۷۵۰ و ۱۰۰۰ گیگابایت تولید می‌شوند. این در حالی است که هارددیسک‌های حرفه‌ای در ظرفیت‌های ۳۶، ۷۴ و ۱۶۰ عرضه می‌شوند. در هارددیسک‌های عام، ظرفیت اهمیت دارد و در هارددیسک‌های حرفه‌ای، سرعت مورد توجه است.
● تعداد پلاتر
یک نکته خیلی ظریف در وادی هارددیسک‌ها وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هر هارددیسک از تعدادی پلاتر تشکیل می‌شود. در حال حاضر ظرفیت پلاترها بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ گیگابایت متغیر است. از این‌رو برای تولید هارددیسک یک ترابایتی لازم است از ۴ پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی یا ۵ پلاتر ۲۰۰ گیگابایتی استفاده شود. هرچه تعداد پلاترهای هارددیسک به‌ عنوان یکی از اجزای مهم مکانیکی افزایش یابد، احتمال بروز مشکل نیز افزایش خواهد یافت. از این‌رو سازندگان هارددیسک تلاش می‌کنند تراکم ذخیره‌سازی داده‌ها را افزایش دهند تا از تعداد پلاترهای کمتری در ساخت هارددیسک استفاده شود. تا همین یک ماه پیش شرکت Samsung با تولید پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی رکوددار حجیم‌ترین پلاتر بود، اما Western Digital با تولید پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی رکورددار کنونی بازار است. به ‌همین دلیل تولید هارددیسک‌های پرظرفیت با پلاترهای متراکم امکان‌پذیر خواهد شد. شما نیز به‌ عنوان خریدار باید دقت داشته باشید که از هارددیسک‌هایی استفاده کنید که از تعداد کمتری پلاتر استفاده می‌کنند!
● و اما بعد...
علاوه بر مواردی که در بالا به آن‌ها اشاره شد،‌ هارددیسک‌ها مشخصات فنی دیگری مانند تکنولوژی محافظت از پلاتر در برابر ضربات، تکنولوژی ثبت صحیح داده‌ها، الگوریتم مرتب‌سازی کارآمد داده‌ها (NCQ) و غیره را دارند که در فرصتی دیگر درباره آن‌ها صحبت خواهیم کرد. شرکت‌های سازنده، خانواده‌های مختلفی را روانه بازار می‌کنند که خریدارجماعت باید با مشخصات آن‌ها آشنا شود تا انتخابی صحیح داشته باشد. در این نوشتار بیشتر به کلیات پرداختیم و در نوبت‌های آتی بحث‌ها را به شکلی جدی‌تر دنبال خواهیم کرد.

هفته‌نامه بزرگراه فناوری ( http://www.itnewsway.ir )

قرار دادن عکس دلخواه در پس زمینه یک درایو

با سلام امروز می خوام بهتون یاد بدم که چطور می شه عکس دلخواه را  در پس زمينه يک درايو قرار داد به  طوري که وقتي وارد درايوي شديم عکس دلخواه مون  به جاي زمينه سفيد درايو نمايش داده بشه . مراحل زير رو دنبال کنيد

 

1.ابتدا Notepad ويندوز را باز کنيد و کد زير را درون آن کپي کنيد.
ExtShellFolderViews=
[{BE098140-A513-11D0-A3A4-00C04FD706EC}]
Attributes=1
IconArea_Image=my picture.gif

2.سپس به جاي عبارت my picture.gif آدرس عکسي را که مي خواهيد به عنوان پس زمينه قرار دهيد همراه با پسوند قرار دهيد. مثل   C:\my pictiur.gif
3.سپس از منوي فايل گزينه Save as رو انتخاب کنيد و فايل رو با اسم  Desktop.ini سيو کنيد باید حواستون باشه که مسیر باید همون درایوی باشه که می خواید پس زمینش رو عوض کنید حالا باید وارد درایو بشوید و عکس خودتون را ببینید البته این تصویر فقط برای درایو است نه فولدرهای داخل آن درایو